Wyniki nowych szacunków liczebności niedźwiedzia brunatnego z Apeninów wskazują na wzrost i odbudowę populacji w porównaniu z szacunkami z 2014 roku.
Niedźwiedź brunatny marsykański (Ursus arctos marsicanus) to podgatunek niedźwiedzia brunatnego występujący wyłącznie na niewielkim obszarze Apeninów Środkowych we Włoszech. Ten wyjątkowy podgatunek stoi w obliczu poważnych wyzwań związanych z ochroną, takich jak chów wsobny oraz wysoka śmiertelność powodowana przez działalność człowieka (Benazzo i in., 2017; Falcucci i in., 2009). Szacunki przeprowadzone w 2014 roku wskazywały na populację liczącą około 50 osobników w głównym obszarze występowania gatunku (Ciucci i in., 2015).
W ramach nowej oceny dane zbierano na całym obszarze występowania podgatunku, w tym również na terenach peryferyjnych, obejmując powierzchnię około 6 500 km². Był to najbardziej rozległy i systematyczny program monitoringu, jaki kiedykolwiek przeprowadzono dla niedźwiedzia marsykańskiego. Prace były kierowane przez Ministerstwo Środowiska (MASE), Instytut Ekologii Stosowanej (IEA) oraz ISPRA, we współpracy z zarządami obszarów chronionych, Siecią Monitoringu Niedźwiedzi oraz lokalnymi administracjami.
Wykorzystując przestrzennie jawne modele wielokrotnych złowień (spatially explicit capture-recapture), naukowcy oszacowali liczebność populacji na 81 osobników, przy przedziale ufności wynoszącym od 73 do 88 niedźwiedzi. Podczas gdy populacja w głównym obszarze występowania pozostała stabilna lub nieznacznie wzrosła, wykrycie 16 osobników na terenach peryferyjnych sugeruje rozszerzanie się zasięgu występowania tego podgatunku.
Wyniki te dostarczają zachęcających dowodów na skuteczność działań ochronnych podejmowanych w ostatnich latach. Jednocześnie podkreślają znaczenie kontynuowania oraz dalszego wzmacniania działań niezbędnych do zapewnienia długoterminowego przetrwania tego zagrożonego podgatunku.