fot. Agnieszka Sergiel

Metody laboratoryjne w długoterminowych badaniach ekofizjologicznych – nowa publikacja!

Praca z próbami sierści w laboratorium jest bardzo żmudna i czasochłonna, ale jej jednostajny rytm często inspiruje nas do nowych pomysłów. Czasami też stosowane przez nas technologie zmieniają się i wymuszają na nas konieczność eksperymentowania, żeby sobie z tymi zmianami poradzić.

Tak było w przypadku naszych badań ekologii stresu u niedźwiedzi brunatnych, w ramach których mierzymy m.in. koncentrację kortyzolu w sierści i które prowadziliśmy na przestrzeni ostatnich ośmiu lat, a nasi koledzy ze Skandynawii i Kanady znacznie dłużej. Przeciwciało w używanym przez nas zestawie Cortisol EIA (firmy Oxford Biomedical) zostało zmienione, co spowodowało różnice w reaktywności krzyżowej i stężeniach na krzywej standardowej. Żeby móc wykorzystać wszystkie zgromadzone przez lata dane i je ze sobą porównywać, musieliśmy opracować metodę standaryzacji wyników po zmianach wrażliwości testu. Walidacji tej metody dokonaliśmy właśnie z wykorzystaniem naszych danych o koncentracji kortyzolu w sierści niedźwiedzi. Badania przeprowadziliśmy we współpracy z Centrum Toksykologii Uniwersytetu Saskatchewan w Saskatoon w Kanadzie, Zakładem Weterynaryjnych Nauk Biomedycznych Uniwersytetu Saskatchewan, Foothills Research Institute w Hinton w Kanadzie, norweskim Uniwersytetem Nauk o Życiu, a także Uniwersytetem Południowo-Wschodniej Norwegii.

Nasza metoda jest łatwa do naśladowania, wykorzystuje proste statystyki i może być stosowana do każdego testu immunoenzymatycznego, którego czułość i/lub dokładność zmieniła się między zestawami, szczególnie w przypadkach, gdy zbiorcze analizy kontroli jakości nie są możliwe. Ponadto, metoda ta oszczędza czas i koszty pracy laboratorium, eliminując potrzebę ponownej analizy próbek.

Z publikacją można zapoznać się tutaj https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2215016121000042?dgcid=rss_sd_all