Międzynarodowy zespół kierowany przez naukowców z naszego Instytutu przeanalizował szeroki zestaw danych ekologicznych i paleoekologicznych dotyczących siedmiu gatunków niedźwiedzi, aby zrozumieć, jak duże wszystkożerne ssaki reagują na zmieniające się warunki środowiskowe. Wyniki badań wykazały, że niedźwiedzie potrafią elastycznie zmieniać swoją pozycję w sieci pokarmowej, dostosowując proporcje pokarmu roślinnego i zwierzęcego do klimatu oraz dostępności zasobów. W surowych środowiskach o krótkim sezonie wegetacyjnym stają się bardziej mięsożerne, natomiast w obszarach zasobnych dominują u nich strategie oparte na pokarmie roślinnym. Analizy izotopowe skamieniałości ujawniły, że podobne przesunięcia zachodziły już po ostatnim zlodowaceniu, co pokazuje, że elastyczność troficzna ma głębokie korzenie ewolucyjne.
Badanie podkreśla także znaczącą rolę kolekcji muzealnych jako źródła danych o przeszłych ekosystemach oraz wskazuje, że duzi i wszystkożerni przedstawiciele megafauny mogą działać jak stabilizatory sieci pokarmowych w obliczu globalnych zmian środowiskowych. Zmiany ich roli – określane jako „trophic rewiring” – mogą stanowić wczesny sygnał nadchodzących przekształceń ekosystemów. Odkrycia te dostarczają nowej wiedzy o funkcjonowaniu dużych drapieżników i wszystkożerców oraz pomagają lepiej prognozować reakcje ekosystemów na zmiany klimatu.
Więcej możesz przeczytać tutaj https://www.nature.com/articles/s41467-025-65959-7
Photo credit: Adam Wajrak